Een deur fascinerend, functionerend als een opening, een begin, een kans, maar ook een einde, een harde werkelijk, een situatie gerelateerd object of juist als een symbool. Een deur is als een fase een doorgang naar een ander werkelijkheid een gekozen of gedwongen werkelijkheid een opeenvolgende realiteit die af en toe voor achteruitgang wordt verward. Achteruit kun je niet gaan er blijft altijd die herinnering aan andere deuren van voorheen. Je kunt meerdere keren door een deur gaan maar achteruit lopen heeft geen zin, eenmaal bezocht is geleerd. Het wiskundige plus & min is min principe gaat niet op, want ook al is "met zonder jas nog altijd zonder jas" dan geld hier dat de ontkenning van dat de jas ooit aangeweest hetzelfde is als de feiten verdraaien. Min is onmogelijk en functioneert daardoor als plus hetgeen plus en plus is plus oplevert. En wat geleerd is heeft een functie, vergeten is geen optie en zou zonde zijn. Misschien zijn we zelf wel een deur of bestaan we uit verschillende deurtjes, voor ieder ander openen we weer andere deuren en zij openen weer anderen bij ons. Deze deuren waren er altijd al, af en toe zijn we ze even vergeten of zijn ze wat vastgeroest en weer andere deuren staan altijd open. Duidelijk is dat een deur altijd maar dan ook altijd een weg en een leerzaam verhaal is, een beginnend, een eindigend, of een doorgaand verhaal vanaf het moment dat je hem nadert tot het moment dat hij een harmonieuze plaats heeft bemachtigd in je.
