Merry Christmas to all...

Why does it take so much as for example Christmas for some people to notice each other, to visit family and friends? Take a little bit of this Christmas feeling and use it in everyday life. It might sometimes be so hard to step away from the goal and start deliberately paying attention in the present moment, especially because of the way the world works at the moment. By paying attention you'll find yourself again instead of rushing through life. Your focus on whatever you're doing should be combined with wise attention though. It is attention accompanied by the three wholesome roots: generosity, loving-kindness and wisdom. This means that when you pay attention to something always attempt to pay attention without greed, hatred or delusion, but with the thought of generosity, loving-kindness and wisdom. Don’t let your mind be affected by unwholesome roots when you pay attention to something. Let the thought of generosity, loving-kindness and wisdom dominate your mind while paying attention to anything, and not only during Christmas. Sometimes you might get distracted but remember you can always go back and try again....and again.

People Pounding On My Door

Een deur fascinerend, functionerend als een opening, een begin, een kans, maar ook een einde, een harde werkelijk, een situatie gerelateerd object of juist als een symbool. Een deur is als een fase een doorgang naar een ander werkelijkheid een gekozen of gedwongen werkelijkheid een opeenvolgende realiteit die af en toe voor achteruitgang wordt verward. Achteruit kun je niet gaan er blijft altijd die herinnering aan andere deuren van voorheen. Je kunt meerdere keren door een deur gaan maar achteruit lopen heeft geen zin, eenmaal bezocht is geleerd. Het wiskundige plus & min is min principe gaat niet op, want ook al is "met zonder jas nog altijd zonder jas" dan geld hier dat de ontkenning van dat de jas ooit aangeweest hetzelfde is als de feiten verdraaien. Min is onmogelijk en functioneert daardoor als plus hetgeen plus en plus is plus oplevert. En wat geleerd is heeft een functie, vergeten is geen optie en zou zonde zijn. Misschien zijn we zelf wel een deur of bestaan we uit verschillende deurtjes, voor ieder ander openen we weer andere deuren en zij openen weer anderen bij ons. Deze deuren waren er altijd al, af en toe zijn we ze even vergeten of zijn ze wat vastgeroest en weer andere deuren staan altijd open. Duidelijk is dat een deur altijd maar dan ook altijd een weg en een leerzaam verhaal is, een beginnend, een eindigend, of een doorgaand verhaal vanaf het moment dat je hem nadert tot het moment dat hij een harmonieuze plaats heeft bemachtigd in je.